تبليغاتX
پایتختستان
پایتخت از نگاه یک شهروند
همه بیاید اینجا

پایتختستان

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت 9:47  توسط محمدرضا نوریان  | 

 

شايد برگشتم ... 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 22:9  توسط محمدرضا نوریان  | 

کارنامه مالی احمدی نژاد در شهرداری تهران

جزييات گزارش حسابرسي سال هاي 82 تا 84 شهرداري تهران
حساب هاي جنجالي خيابان بهشت

حميدرضا ابراهيم زاده ، روزنامه اعتماد
گزارش حسابرسي از شهرداري تهران طي سال هاي 82 تا 84 مملو از جمله هايي مانند اين است؛«اظهارنظر در مورد صحت ثبت تمامي رويدادهاي مالي امکان پذير نيست.» اين گزارش در نهايت به اين اظهارنظر محمدعلي نجفي عضو کميسيون برنامه و بودجه شهرداري تهران ختم شد که «به علت وجود موارد متعدد اقدام برخلاف قوانين و مقررات مالي شهرداري و نيز عدم دسترسي به بسياري از اسناد و مدارک مربوط به منشاء قانوني پرداخت ها و... امکان اظهارنظر درخصوص عملکرد مالي شهرداري در سه سال مورد اشاره از طرف حسابرسان وجود ندارد و آنان در نهايت با اعلام «عدم اظهارنظر»، اقدامات انجام شده را تاييد نکردند.» اين گزارش که در واقع کالبدشکافي سيستم مالي شهرداري تهران بود، با آشکار کردن نقاط ضعف سيستم مالي شهرداري تهران در نهايت به اين اظهارات کارشناسي از طرف حسابرسان منتهي شده است که «به علت وجود محدوديت هاي اساسي در دامنه رسيدگي به شرح بندهاي اين گزارش، اظهارنظر دقيق نسبت به درآمدهاي وصول شده و هزينه هاي پرداخت شده امکان پذير نيست.» البته شوراي شهر تهران اين حسابرسي را با همه نواقص و کاستي هايي که به علت نبود اسناد هزينه ها و دسترسي نداشتن حسابرسان به اسناد مالي تهيه شده بود، تاييد کرد با اين حال باز هم اين محمدعلي نجفي بود که برخي از ناگفته هاي آن را شرح داد. وي برخي از اشکالات در سال هاي 82 تا 84 را اشکالات ناشي از اقدامات خلاف قانون و مقررات دانست که حسابرسان به 16 عنوان کلي که هريک چندين و چند مورد را شامل مي شود، به عنوان موارد اقدام برخلاف قوانين و مقررات مالي اشاره کرده اند. مواردي از قبيل پرداخت بيش از 25 درصد کل قرارداد به عنوان پيش پرداخت، عدم کسر 10 درصد حسن انجام کار، تقسيط عوارض به اقساط بيش از 36 ماه، عدم احراز صلاحيت برخي از پيمانکاران، پرداخت هاي خلاف ضابطه به عنوان کمک به افراد موسسات مختلف از اين جمله اند. به گفته نجفي همچنين «گروه ديگري از اشکالات مربوط به برخي سوءاستفاده ها است که بايد به جد مورد پيگيري واقع شود. مثلاً گفته مي شود در مواردي، کساني که در پروژه هاي مشارکت با شهرداري دخيل بوده اند، پس از پايان پروژه سهم شهرداري را نپرداخته اند و متاسفانه اقدامي هم براي استيفاي حقوق شهرداري نشده است.» اين حسابرسي که از طرف شهرداري تهران براي روشن شدن 300 ميليارد تومان هزينه هاي فاقد سند در دوره سال هاي 82 تا 84 تهيه شده است در پايان هيچ اشاره روشني به سرنوشت اين هزينه ها نکرده و در نقطه پاياني انگشت اتهام را به سوي سيستم ناکارآمد مالي شهرداري گرفته است. با وجود دسترسي نداشتن حسابرسان به اسناد مالي دقيق با اين حال برخي جزئيات در اين گزارش قابل تامل است. در زير برخي جزئيات قابل توجه گزارش حسابرسان بدون هيچ گونه دخل و تصرف يا موضع گيري و تحليل به صورت خام و دست نخورده آورده شده است.

سال 82؛ سر باز زدن شهرداري از اجراي نظام مالي تعهدي

به موجب مفاد تبصره 57 بودجه سال 82 شوراي شهر تهران، شهرداري را مکلف کرده بود حداکثر طي شش ماه اول سال 82 نسبت به تهيه و تدوين نظام حسابداري تعهدي براي شهرداري اقدام کند ولي اين نظام مالي تا سال 85 اجرا نشده است.

شهرداري تهران دو فقره وام بدون مجوز شوراي شهر تهران به شوراي هماهنگي سازمان تبليغات اسلامي و موسسه قرض الحسنه بسيجيان پرداخت کرده است.

مستنداتي مبني بر احراز صلاحيت پيمانکاران به منظور انطباق مبلغ قراردادهاي منعقده با رتبه بندي آنها ارائه نشده است.

31 ميليارد تومان درآمد حاصل از جرائم ماده 100 به صورت کامل در رويدادهاي مالي شهرداري ثبت نشده است.

سازمان هاي شهرداري مانده حساب خود را در پايان سال مالي به حساب هاي شهرداري واريز نکرده اند.

138 ميليون تومان برخلاف ماده 73 قانون شهرداري ها خارج از شهر تهران در شهر بم صرف شده است.

5/4 ميليارد تومان برخلاف دستورالعمل اجرايي بودجه براي پرداخت ترميم حقوق، پاداش به پرسنل، کمک به مساجد، ارگان ها و برگزاري مراسم و اعياد ملي و مذهبي پرداخت شده است.

پرداخت 738 ميليون تومان کمک به موسسات عام المنفعه، 143 ميليون تومان کمک به افراد بي بضاعت و 640 ميليون تومان کمک به موسسات خصوصي

25 پروژه با 5/15 ميليارد تومان اعتبار مصوب در بودجه حذف و 106 پروژه با هزينه 35 ميليارد تومان فاقد اعتبار مصوب اجرا شده است.

در محدوده رسيدگي هاي به عمل آمده برخي از هزينه هاي انجام شده جمعاً به مبلغ 5/1 ميليارد تومان در انطباق با رديف بودجه مصوب به شرح زير هزينه نشده اند؛ کمک به موسسات عام المنفعه 738 ميليون تومان، کمک به افراد بي بضاعت 143 ميليون تومان و کمک به موسسات خصوصي 640 ميليون تومان

انتشار 6 ماهه صورت مالي درآمدها و هزينه ها انجام نشده است.

گزارش اصلاحيه بودجه سال مالي 82 به حسابرسان ارائه نشده است.

گزارش تطبيقي بودجه و هزينه هاي جاري؛ کل درآمدهاي شهرداري در اين سال 950 ميليارد تومان و هزينه 824 ميليارد تومان است. بودجه جاري مصوب سال 82 معادل 307 ميليارد تومان و عملکرد شهرداري 273 ميليارد تومان است. بودجه مصوب عمراني 623 ميليارد تومان و هزينه ها در اين بخش 531 ميليارد تومان است.

سال 83؛ پنج ميليارد تومان هزينه تلفن

به موجب يک قرارداد بهره برداري از بازارهاي سنتي و شهربازي در منطقه 20 به موسسه خيريه امام علي واگذار شده است که با توجه به بررسي ها ضمن آنکه مجري شرايط قرارداد را رعايت نکرده اجاره دريافتي نيز کمتر از ميزان اجاره مشخص شده توسط کارشناسان است.

20 ميليارد تومان وام ازدواج به زوج هاي جوان اختصاص داده شده است که تا تاريخ تهيه اين گزارش اطلاعات درخواستي در مورد جمع مبالغ پرداختي، جمع وام هاي رسيده و معوق ارائه نشده است.

يک ميليارد تومان بابت پرداخت قسمتي از تاوان يک ملک به صورت نقدي پرداخت شده که در حساب هاي شهرداري ثبت نشده است.

350 ميليون تومان سرمايه گذاري در سازمان سرمايه گذاري و مشارکت هاي مردمي شهرداري فاقد رديف اعتباري است.

301 ميليارد تومان درآمد از جرائم ماده 100 به صورت کامل در رويدادهاي مالي مرتبط با آراي صادره در دفاتر شهرداري ثبت نشده است.

براساس ضوابط و معيارهاي پذيرفته شده حسابرسي لازم است بالاترين مقام اجرايي شهرداري تهران تاييديه يي دال بر اينکه کليه اطلاعات در رابطه با صورت هاي مالي در زمينه مالکيت، بدهي هاي احتمالي، تعهدات و ساير اطلاعات در اختيار حسابرسان قرار گرفته، تهيه و ارائه کند که تاييديه مذکور تا تاريخ تنظيم اين گزارش واصل نشده است.

در مواردي برخلاف آيين نامه معاملات شهرداري پرداخت علي الحساب به پيمانکاران بيش از 25 درصد مبلغ معامله بوده است.

ماده واحده تقسيط عوارض تا سقف 24 ماه و با مجوز شهردار تا 36 ماه در مواردي رعايت نشده است و اقساط بالاتر از 36 ماه نيز مشاهده شده است.

5/2 ميليارد تومان برخلاف دستورالعمل اجرايي بودجه براي پرداخت ترميم حقوق، پاداش به پرسنل، کمک به مساجد، ارگان ها و برگزاري مراسم اعياد ملي و مذهبي پرداخت شده است.

برخي پرداخت ها در محدوده رسيدگي از بابت کمک به اشخاص و موسسات خصوصي نيست. اهم اين کمک ها به اين شرح است؛ مسجد امام سجاد 50 ميليون تومان، شوراي شهر 75 ميليون تومان، دانشگاه تهران 98 ميليون تومان، اردوي راهيان نور 126 ميليون تومان، انتخابات مجلس 41 ميليون تومان، سازمان بسيج اساتيد 50 ميليون تومان و جمعيت دفاع از آزادي فلسطين 113 ميليون تومان که جمع مبالغ اهدايي 554 ميليون تومان است.

انطباق پرداخت از محل رديف اعتباري کمک به موسسات عام المنفعه از محل بودجه در اختيار شهردار تهران با موضوع فعاليت هاي شهرداري به شرح زير احراز نشده است؛ شوراي هماهنگي سازمان تبليغات اسلامي 100 ميليون تومان، سرمايه گذاري در سازمان سرمايه گذاري و مشارکت هاي مردمي 350 ميليون تومان، کالابرگ به نيروي انتظامي 100 ميليون تومان، پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي 100 ميليون تومان و ستاد نماز جمعه شهري 81 ميليون تومان. جمع مبالغ اهدايي 731 ميليون تومان است.

هزينه هاي حوزه معاونت اجتماعي و فرهنگي شهرداري تهران شامل 5/39 ميليارد تومان کمک به سازمان فرهنگي و هنري است که با توجه به دستورالعمل اجرايي بودجه برخي از هزينه هاي انجام شده از اين محل به شرح زير در انطباق با ضوابط و موازين مقرر نيست؛ بهسازي و تجهيز مجموعه فرهنگي نيروي مقاومت منطقه غرب 200 ميليون تومان، تجهيزات ورزشي بسيجيان 150 ميليون تومان، مطالبات شرکت شهروند 5/3 ميليارد تومان، تعميرات مجتمع ناحيه مقاومت بسيج غرب 220 ميليون تومان، انجام فعاليت هاي ايام شعبانيه يک ميليارد تومان، تجهيز و مرمت دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي 500 ميليون تومان، بازسازي سالن الغدير و کوي دانشگاه 106 ميليون تومان، بنياد فرهنگي مهدي 300 ميليون تومان، برگزاري مسابقات ورزشي بانوان کشورهاي اسلامي 200 ميليون تومان. جمع اين مبالغ 9/5 ميليارد تومان است.

500 ميليون تومان از محل اعتبار مصوب ماده 17 کمک به اشخاص و موسسات خصوصي به صندوق قرض الحسنه ابوذر براي پرداخت وام به پرسنل شرکت واحد برخلاف آيين نامه اجرايي بودجه که بايد اين پرداخت ها صرفاً از طريق صندوق بازنشستگي و بعد از اخذ مجوز از شورا صورت گيرد.

137 باب انواع مستغلات ساختماني به ارزش تقريبي 5/5 ميليارد تومان به اجاره گذاشته شده که از اين بابت 26 ميليون تومان درآمد شناسايي و در حساب ها ثبت شده است. با توجه به متناسب نبودن حق الاجاره دريافتي با ارزش املاک واگذاري شده در غياب شواهد و اطلاعات کافي رعايت صرفه و صلاح شهرداري احراز نشده است.

به دليل ضعف و نبود نظام کنترلي اقدامات لازم براي پيگيري به موقع وصول درآمدهاي متعلقه در موعد مقرر زماني به عمل نيامده است و در نتيجه اطلاعات موثر درباره درآمدهاي واصل شده و مانده تعهدات سازمان ها و شرکت ها در سيستم درآمدي شهرداري توليد و منعکس نشده است. نبود اين اطلاعات منجر به امکان نداشتن قضاوت در مورد نوسان عمده درآمد به شرح جدول است.

پرداخت 502 ميليون تومان بابت هزينه جذب و آموزش پرسنل مورد نياز ادارات کل اجرائيات شهر تهران به نيروي انتظامي فاقد مجوز و رديف اعتباري بدون رعايت تشريفات مقرر آيين نامه مالي شهرداري انجام شده است.

گزارش هاي توجيهي اجراي 89 پروژه فاقد اعتبار مصوب اوليه به عنوان پروژه هاي اضطراري به مبلغ 33 ميليارد تومان ارائه نشده است.

تعدادي ملک مسکوني متعلق به شهرداري در اختيار افراد حقيقي قرار گرفته که نحوه واگذاري، مبالغ حاصل از واگذاري و نيز مجوز واگذاري مشخص نشده است. گزارش تطبيقي بودجه و هزينه هاي شهرداري به شرح زير است.

کل درآمدهاي شهرداري 1098 ميليارد تومان، هزينه ها هزار ميليارد تومان، بودجه جاري مصوب 478 ميليارد تومان، هزينه 428 ميليارد تومان، بودجه عمراني مصوب 915 ميليارد تومان، هزينه 574 ميليارد تومان.

سال 84؛ اعتبار حمل و نقل عمومي براي فضاي سبز

امکان شناسايي139 ميليون تومان مانده حساب از بابت مابه التفاوت 888 ميليون تومان وجوه پرداختي و 748 ميليون تومان اسناد هزينه از بابت پرداخت به خانواده شهدا و ايثارگران به دليل ارسال نشدن به موقع اسناد هزينه در انطباق با ماهيت آن ميسر نيست.

يک ميليارد تومان براي واگذاري تسهيلات مالي به رانندگان تاکسي در اختيار موسسه قرض ا لحسنه بسيجيان قرار داده شده که به دليل نبود اسناد و مدارک لازم و نيز مصوبات مورد نظر، نحوه و زمان بازيافت مبلغ مذکور مشخص نشده است.

15 ميليارد تومان وام ازدواج به زوج هاي جوان اختصاص داده شده است که تا تاريخ تهيه اين گزارش اطلاعات درخواستي در مورد جمع مبالغ پرداختي، جمع وام هاي رسيده و معوق ارائه نشده است.

نتايج حاصل از بررسي 400 ميليارد تومان جرائم ماده 100 حاکي از ثبت نشدن کامل رويدادهاي مالي مرتبط با آراي صادره در دفاتر شهرداري تهران است.

در محدوده رسيدگي ها، برخي از پرداخت هاي انجام شده بابت کمک به اشخاص و موسسات خصوصي نيست. همچنين اين قبيل هزينه ها در سال 84 ، 168 درصد نسبت به سال 82 و 50 در صد نسبت به سال 83 افزايش داشته است. هديه به بازيکنان تيم ملي فوتبال 580 ميليون تومان، هديه به خانواده شهدا و ايثارگران 260 ميليارد تومان، کمک به تکايا و هيات ها 5/1 ميليارد تومان، خدمات انجام شده در کربلا 200 ميليون تومان، هزينه هاي درماني سانحه ديدگان مسجد ارک 952 ميليون. جمع مبالغ اهدايي 5/3 ميليارد تومان است.

انطباق پرداخت از محل رديف اعتباري کمک به موسسات عام المنفعه از محل بودجه در اختيار شهردار تهران با موضوع فعاليت هاي شهرداري به شرح زير احراز نشده است؛ هزينه ستاد مهر سال 83 در منطقه 14 تهران 180 ميليون تومان، اعزام مبلغ مذهبي 50 ميليون تومان، خريد بن براي بسيج 50 ميليون تومان، مساعدت مالي به دانش آموزان 50 ميليون تومان، جشنواره فيلم و تئاتر فجر 100 ميليون تومان، جمع 430 ميليون تومان.

هزينه هاي حوزه معاونت اجتماعي و فرهنگي شهرداري تهران شامل 5/39 ميليارد تومان کمک به سازمان فرهنگي و هنري است که با توجه به دستورالعمل اجرايي بودجه برخي از هزينه هاي انجام شده از اين محل به شرح زير در انطباق با ضوابط و موازين مقرر نيست؛ بهسازي و تجهيز مجموعه فرهنگي نيروي مقاومت منطقه غرب 200 ميليون تومان، تجهيزات ورزشي بسيجيان 150 ميليون تومان، مطالبات شرکت شهروند 5/3 ميليارد تومان، تعميرات مجتمع ناحيه مقاومت بسيج غرب 220 ميليون تومان، انجام فعاليت هاي ايام شعبانيه يک ميليارد تومان، تجهيز و مرمت دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي 500 ميليون تومان، بازسازي سالن الغدير و کوي دانشگاه 106 ميليون تومان، بنياد فرهنگي مهدي 300 ميليون تومان، برگزاري مسابقات ورزشي بانوان کشورهاي اسلامي 200 ميليون تومان. جمع اين مبالغ 9/5 ميليارد تومان است.

هزينه هاي حوزه ادارات کل امور اجتماعي شامل 32 ميليارد تومان به سازمان فرهنگي و هنري شهرداري است که با توجه به دستورالعمل اجرايي بودجه برخي از هزينه هاي انجام شده از اين محل به شرح زير در انطباق با ضوابط و موازين مقرر نيست؛ خريد يک دستگاه چاپ ديجيتال 204 ميليون تومان، کمک به موسسات مختلف فرهنگي، مذهبي و ورزشي 1/1 ميليارد تومان، مراسم عزاداري 54 ميليون تومان.

مجوز پرداخت وام به موسسه قرض الحسنه بسيجيان تحت عنوان وجوه اداره شده، ارائه نشده و نحوه و زمان بازيافت آن مشخص نيست.

از 139 ميليارد تومان بودجه توسعه حمل و نقل عمومي تهران حدود 58 ميليارد تومان براي توسعه فضاي سبز و ساير تاسيسات شهري استفاده شده است.

مبلغ 18 ميليارد تومان از بابت 47 پروژه مصوب در فعاليت هاي عمراني حذف و مبلغ 2/3 ميليارد تومان از بابت 17 پروژه اضافه شده است.

مبلغ 25 ميليارد تومان تحت عنوان هزينه هاي پيش بيني نشده عمراني به تکميل پروژه هاي نيمه تمام و اجرايي پروژه هاي اضطراري 66 پروژه اختصاص داده شده که 60 مورد از اين پروژه ها بدون اعتبار مصوب اوليه بوده است.

گزارش تطبيقي بودجه و هزينه هاي جاري؛ کل در آمدهاي شهرداري 1165 ميليارد تومان، هزينه ها 1323 ميليارد، بودجه مصوب جاري 557 ميليارد تومان، هزينه هاي جاري 520 ميليارد تومان، بودجه مصوب عمراني 913 ميليارد تومان، هزينه هاي عمراني 802 ميليارد تومان.

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم مهر 1387ساعت 13:43  توسط محمدرضا نوریان  | 

مارا به خیر تو امید نیست،

 شر مرسان...

اين مصاحبه ، يك گفتگوي پر حرف و حديثه كه در ارديبهشت امسال انجام شد كه بالاخره > پنجشنبه گذشته تو روزنامه كارگزاران چاپ شد . حرف و حديث هم باشه تا مفصل بگم.

* آن زمانی که آقای احمدی نژاد شهرداری را ترک کردند و رئیس جمهور شدند این توقع وجود داشت که رئیس جمهور یک  توجه ویژه ای را به مشکلات پایتخت به ویژه در زمینه های مترو و حمل و نقل عمومی ، بافت های فرسوده ، محیط زیست و...داشه باشند ، تا چه حد این توقعات از آقای رئیس جمهور منطقی بوده ؟

 صد در صد همینطور است مثلا وقتی یک استاد دانشگاه رئیس جمهور می شود ، همه انتظار دارند در رابطه با دانشگاهها تحول خاصی نسبت به بقیه بخش ها اتفاق بیافتد ، به خاطر اینکه فکر می کنند این فرد با مسائل دانشگاهی ، مشکلات و محدودیت ها بیشتر آشنااست . بنابراین اولین اقدامات او باید در مسیر همان میائل عنوان شده باشد.

در مورد آقای احمدی نژاد  هم همینطور است ، وقتی یک  شهردار رئیس جمهور می شود توقع عام مردم این است ،  تا به دلیل آشنایی ها  با مسائل و مشکلات مدیریت شهری از قبل در ابتدا سریعتر به این مسائل بپردازد و سعی کند آنها را در یک فاصله زمانی کوتاهی تا جائیکه مکلف است و در اختیار دولت است حل کند.

مخصوصا آقای احمدی نژاد که در یک کلانشهری مانند تهران شهردار بودند و در زمان شهرداری خودشان توقعات زیادی از دولت داشتند و نکات مختلفی را در ارتباط با توقع شهرداری نسبت به دولت مطرح کردند و انتظار عمومی این بود که ایشان در ارتباط با مشکلات و پیچیدگی های کلانشهرهای کشور به خصوص تهران که از مسائل بسیار پیچیده اداره کشور است یک حرکت جدی انجام دهند  به نحوی که برای مردم تهران و کلانشهرها معمولی باشد که دولت توجهی را با علم و اطلاع و با تسلطی که از قبل داشتند نسبت به کلانشهرها دارد متاسفانه این طور نشد .

*علت این مسئله را چه می دانید؟

از نظر من  شاید یک بخش آن را بشود گفت ضعف دولت  چراکه من فکر می کنم دولت کنونی  خارج از مسائل سیاسی و آن چیزی که مربوط  به سیاست ها و برنامه های دولت است که ممکن است کسانی به آنها انتقاد داشتند باشند یا موافق آنها باشند من فکر می کنم خارج از این مسائل دولت از نظر اجرایی ضعیف است.

البته حق را باید گفت و انصاف داد که دولت دولت پر کاری است اما کار زیاد به معنای داشتن راندمان بالا نیست.یکی از علمای علم مدیریت جمله جالبی دارد خطاب به مدیران که می گوید : به من نگویید که شما خیلی کار می کنید بلکه بگویید چه کار می کنید .

یعنی یک مدیر خوب مکلف است کم کار کند اما کاری که می کند کار دستی باشد با راندمان بالا که  دولت فعلی در عین حال که انصافا دولت پر کاری است متاسفانه دولت ضعیفی است و خود این دولت در بدو تشکیل خودش  را از مجموع تجربه انباشته شده در طول 27 سال بعد از انقلاب محروم کرد ، یعنی با یک حرکت ضربتی جمع بزرگی از کارشناسان ، مدیران  و مشاوران در دستگاههای مختلف را به شکل های مختلف از سیستم خارج کرد، بعضی ها به اسم بازنشستگی و بعضی ها از طریق سلب مسئولیت و ایحاد دلسردی در آن ها.

* یعنی شما علاوه بر ضعف اجرایی دولت معتقدید که نیروهای بکارگرفته شده در دولت نهم نیز ضعیف هستند ؟

 تقریبا همینطور است ، متاسفانه تیمی که وارد دولت شد تیم قوی نبود که بتواند یک مجوعه مدیریتی با ااین همه مشکلات و با این همه پیچیدگی ها را عهده دار شود ، لذا من فکر می کنم کلید معمای تغییر و تحولات فراوان در دولت در سطوح مختلف از وزیر و معاون رئیس جمهور گرفته تا سطوح پائین تر را باید در همین مسئله دید ، چون دولت نیروهایی که به کار گرفت نیروهای ضعیفی بودند طبیعتا بعد از مدتی با آنها به بن بست می رسید  و رئیس جمهور و مسئولان بالاتر مجبور می شدند درصدد تغییر آن نیروها عمل کنند.

 البته نیروهایی می آمدند که شاید نسبت به آن نیروها ضعیف تر بودند شما اگر وضعیت بانک ها در حدود 3 سال گذشته مشاهده  کنید می بینید هر بانکی به طورمتوسط دوبار هئیت مدیره اش عوض شده است وفکر نمی کنم این مسئله نه تنها در ایران بلکه در هیچ جای دنیا سابقه داشته باشد  لذا  می خواهم بگویم این است که چون دولت ضعیف بود نتوانست آن بخشی از خواسته ها را که خودش  هم که به آن اعتقاد داشت انجام دهد.

*به نظر می رسد ، بی توجهی به مسائل پایتخت علاوه بر مسائلی که عنوان کردید ریشه در یک سری اختلاف ها دارد که متأسفانه دیگر در قابل اختلاف نظر و سلیقه نمی گنجند و تا آنجا عیان می شود که برخی مسئولین دولتی به صراحتا می گویند به شهرداری تهران اتوبوس نمی دهیم ، ارزیابی شما از این وضعیت و علت آن چیست؟ 

ارزیابی من این است که  به دلیل شرایط خاص شهر تهران ، متاسفانه علاوه بر ضعف مدیریتی در دولت  ، یک سری  اختلاف های سیاسی و در واقع رقابت هایی بین آقای احمدی نژاد و قالیباف موجب برزو این مشکلات شده است و به دلیل همین مسائل جلوی همکاری لازم با شهرداری تهران  گرفته شد و لذا نه تنها دولت کمک نکرد ، بلکه آن حقی را هم که در قانون بودجه در سال 85 و 86 برای شهر تهران در تبصره 13 در نظر گرفته شده بود متاسفانه به تهران داده نشد و با تأسف باید گفت که  در طول 2 سال گذشته مرتبا شهرداری مدعی دولت بوده و مطرح می کرده که دولت سهم شهرداری تهران را نداده است .

* شما به عنوان عضو شورای شهر تا چه حد  مجموعه شهرداری را در مورد مسائل عنوان شده پیرامون اختلاف با دولت محق  و چقدر شهرداری را مقصر می دانید ؟

 من در حدی که در جریان مسائل و مشکلات فی ما بین شهرداری و دولت هستم می گویم اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم آقای قالیباف حرکتی در جهت تشدید اختلافات با رئیس جمهور انجام ندادند بلکه این از طریق دولت بود که مرتبا در موارد مختلف سعی شد تا همکاری لازم با شهرداری تهران صورت نگیرد.

 * در این زمینه  اعتبارات حمل و نقل عمومی  و توسعه ناوگان جزء اختلافات اساسی و مستمر بین دولت و شهرداری بوده و دو طرف هم خود را مدعی می دانند ، به نظر شما حقیقت موضوع کدام است ؟

مسئولین شهرداری تهران همواره اطلاعات و آماری به رسانه ها و شورای شهر ارئه کرده اند ،  البته دولت هم در جاهایی این مسئله را نفی کرده و مطالب دیگری گفته ولی آنچه اعداد و ارقام نشان می دهد حق با شهرداری است .

* نقش شورا در این بین چیست ؟ با توجه به نظر شما، آیا اعضای شورا به عنوان نمایندگان مردم تهران نمی خواهند حق این شهررا از دولت مطالبه کنند؟

 من به طور مثال می گویم در 18 دی ماه سال 86 شورای شهر مصوبه ای داشت که در آن مصوبه از دولت در خواست کرده تعهداتی که نسبت به شهرداری تهران داشته را انجام دهد که بندهای مختلفی این مصوبه دارد که درخواست شده در قانون بودجه سال جاری کشور ، بودجه مورد نیازمترو ، اتوبوسرانی، بافت های فرسوده و ... پیش بینی شود ،  یک بند دیگر از دولت خواسته شده سهم دولت از یارانه بلیت مترو ( هزینه جاری ) که  5/37 میلیارد تومان است   پرداخت کند و این مسائل  باید در قانون بودجه 87 لحاظ شود و در بند دیگر از دولت خواسته شده سهم شهرداری تهران را از محل صرفه جویی سوخت که در قانون پیش بینی شده در سال 87 پرداخت کند که چیزی حدود 120 میلیارد تومان است .

ضمن آنکه در ماده دیگر  این مصوبه از دولت خواسته شده اقساط تسهیلات مالی خریدهای خارجی مترو را که باز قانون تعیین کرده که دولت باید پرداخت کند را بپردازد ،  این مصوبه در سه صفحه است و خود این مصوبه نشان می دهد که دولت سهم شهرداری را پرداخت نکرده است والا شورا چرا باید چنین مصوبه ای می داشت .

 

*فکر می کنید این مصوبات شورا مشکلات را حل کند ؟ در این مدت تقریبا یک ساله ارزیابی شما از تعامل دولت با شورای شهر دوره سوم چیست ؟

این مصوبات به دولت منعکس شده اما دولت به هر دلیلی تا کنون اقدامی نکرده است ، من نمی دانم در بودجه 87 وقتی به این تقاضای شورای شهر تهران گذاشته خواهد شد یا نه و نکته آخر اینکه توسط اعضای شورا این موضوع مطرح شده که مسئول تبصره 13 که در واقع مسئول اصلی ارتباط با شهرداری هااست به شورا دعوت شود و در حضور مسئولان شهرداری موضوع بحث شده و  شورای شهر در نهایت به یک نتیجه نهایی برسد که در ارتباط با حل این مشکل متاسفانه تا کنون مسئولان تبصره 13 چه آن زمانیکه آقای محرابیان بودند و چه بعد از ایشان که آقای هاشمی مسئولیت دارند تا کنون در شورای شهر حاضر نشده اند تا به اعضای شورا در خصوص ابهامات موجود جواب دهند که این مسئله خود  به این معنا است که خود دولت می داند که در یک جمع کارشناسی که بخواهند به صورت منصفانه مشکلات بین شهرداری و ودولت را بررسی کنند نمی تواند از از پس موضوع بربیاید و از خودش دفاع کند لذا از حضور در جلسه استنکاف می کند.

*با توجه به تغییر و تحولات در شورای سوم اتفاق افتاد این امید وجود داشت ارزیابی دقیقی از عملکرد شهرداری در دوره قبل ارائه شود یکسری ابهامات به خصوص در مسائل مالی و اجرایی وجود داشت آیا شورای سوم این ارزیابی را انجام داده ؟ و اگر این کار انجام نشده به چه دلیلی است ؟

 نه متاسفانه باید بگوییم این ارزیابی به طور دقیق از سوی شورای سوم انجام نشده و و دو علت اصلی هم داشته ،  علت اول این بوده که اصولا بعضی از اعضای شورا   و به خصوص  رئیس شورا خیلی علاقمند نیستند آن بسته سربسته مربوط به عملکرد شورای دوم و شهرداری در مدیریت آقای احمدی نژاد باز شود و لذا در مواردی که ما پیشنهاد بررسی عملکرد آن دوره را کردیم با سردی و به طور منفی با قضیه برخورد کردند.

- ما اعضای جدید شورای شهر هم در دوره سوم در مجموع به این نتیجه رسیدیم که اصرار بر این مسئله شاید زیاد به صلاح نباشد که منجر به یک بحث ها و نقشهایی  در ابتدای کار شورای سوم شود چراکه  به نظر ما اگر این ارزیابی بخواهد انجام شود ممکن است جنبه های سیاسی پیدا کند و چون آقای احمدی نژاد مسئولیت ریاست جمهوری را بر عهده دارد و مسئولیت های سنگین اداره کشور بر دوش ایشان است به نظر مان رسید دامن زدن به برخی از مسائل شهرداری در دوره ایشان شاید جنبه سیاسی حادی پیدا کند و ایشان را هم در انجام خدمات خودشان در ریاست جمهوری مقداری با مشکل مواجه کند و هم شورای و شهرداری فعلی را متهم به سیاسی کاری کند.

*مسائل را خیلی کلی عنوان کردید ، مصادیقی هم در مورد  ابهامات دوره مدیریت آقای احمدی نژاد برشهرداری تهران دارید که بتواند صحبت های شما را به نوعی تأیید کند؟

  بله ، مثلا بحثی که بارها در مطبوعات و محافل مختلف مطرح شد که همان 320 میلیارد تومان هزینه های بدون سند در زمان آقای احمدی نژاد است ، این بحثی است که خوب  بود اگر رسیدگی می شد و معلوم می شد از این 320 میلیاد تومان چه میزانی در جای درست هزینه شده است چه میزانی که از نظر قانون خلاف است ،   ولی متاسفانه هیچ وقت اسناد مربوطه در اختیار ما قرار نگرفت به این دلیل که شورا اصراری برای بازد شدن آن مسائل نداشت .

 

*در کل با توجه به این مسائل ارزیابی شما از عملکرد 3 ساله ایشان در شهرداری تهران به چه صورتی است؟

 در یک بررسی اجمالی چون ما نمی توانیم نظارت دقیق داشته باشیم به دلیل فقدان اطلاعات لازم  به نظر می رسد بخش عمده ای از عملکرد سه ساله آقای احمدی نژاد در شهرداری تهران عملکرد قابل دفاعی نبوده است چه در ارتباط با انجام پروژه های  از نظر سرعت زمانی که با تاخیر مواجه بود و چه  از نظر تصمیماتی در اجرای پروژه های جدید  که کارشناسی نبوده و چه در ارتباط با فعالیت های که اجتماعی  فرهنگی شد که نمونه بارز آن  پرداخت وام به زوج های جوان تهرانی بود که در بررسی های انجام شده مشخص شد بخش عمده پول هایی که متعلق به  مردم تهران است و باید  برای اداره شهر تهران مصرف شود و در قابل وام ازدواج پرداخت شده پس از مدت مقرر بازپرداخت نشده است. ضمن آنکه صندوق طرف قرار شهرداری با مشکل این وام را بر گرداننده در یک ارزیابی اجمالی می توان گفت که این دوره سه ساله دوره خوبی برای شهر تهران نبوده است .

*با این همه می شود این امید را داشت با اتمام این دوره ریاست جمهوری  نکات مبهم عنوان شده هم روشن شود؟

خیلی خیلی بعید می دانم چون خیلی از مسائل در کشور هست که در وقتی که مطرح می شود یک موج هیجانی در کشور به وجود می آورد و همه درصدد روشن شدن مطلب و توضیح مسئله به افکار عمومی هستند اما بعد از چند ماه فراموش می شود و یک خاکستر فراموشی بر روی آن می نشیند . نمونه های زیادی هم در بین شهرداری و غیر از شهرداری هم وجود دارد که بهر حال در زمان خودش مردم خیلی نسبت به آن حساس شدند اما بعد از یک مدتی مسئله فراموش شده است. من فکر می کنم بعید است که کسی به این مسائل برگردد و آنها را مورد بررسی قرار دهد.

*سال که شروع شد خیلی ها این امید را داشتند که این اختلاف ها به پایان می رسد ادامه این وضعیت چه آینده ای را پیش روی تهرانی ها می گذارد؟

دو تا مسئله است یکی اینکه اگر هماهنگی باشد و حسن نیت شرایط مردم تهران قطعا از جمیع جهات بهتر از آنچه که امروز هست خواهد بود  و لذا ما باید تاسف بخوریم که چرا از این همه پتانسیل و توانایی ها در جهت هم نوایی و هم گرایی به نفع مردم استفاده نمی شود ،  این مسئله اول است که هم اعضای شورا وهم مسئولین شهرداری و هم مسئولان دولتی پیش وجدان خودشان جواب بدهند که آیا آنچه که در توانشان هست برای بهبود وضعیت زندگی مردم تهران انجام دادند یا نه و اگر این پاسخگویی را در مقابل وجدان خودشان نداشته باشند به هر حال روزی در درگاه الهی باید این جواب را بدهند و خوب است که از هم اکنون به فکر پاسخ باشند

-مسئله دوم اینکه اگر این ناهماهنگی ها ادامه پیدا کند که به نظر می آید در سال جاری ادامه پیدا خواهد کرد با توجه به شرایط حساس سیاسی امسال برای نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری به نظرم  ما نخواهیم توانست قدمی به جلو در ارتباط با ایجاد هماهنگی بین دولت و شهرداری  برداریم ولی با این همه من فکر می کنم علیرغم این ناهماهنگی ها وضعیت زندگی در تهران بدتر نخواهد شد چون پتانسیل و توانایی های زیادی وجود دارد و اگر ما از همه آنها استفاده کنیم طبیعتا زندگی مردم خیلی بهتر خواهد شد، اگر از بخشی از آن استفاده کنیم به همان میزان پیش خواهیم رفت .

* رابطه بین شورا و شهرداری در حال حاضر به چه صورتی است ؟ آیا هماهنگی لازم بین این دو دستگاه وجود دارد ؟ 

من فکر می کنم هم اکنون در شورای شهر  هماهنگی نسبی وجود دارد و یک هم نظری نسبی درباره مسائل اساسی تهران هست ثانیا یک هماهنگی بین شورای شهر و شهرداری و به خصوص شهردار محترم وجود دارد و ثالثا یک توانایی در شهرداری و تیم مدیریتی آنها هست در نتیجه شهر تهران با  این سه آیتم قادر خواهد بود بخشی از مشکلات مردم را حل کند و فکر می کنم در یک سال گذشته که از عمر شورای سوم می گذرد مردم تهران از شهرداری و عملکرد شورا ناراضی نبودند اگر نگوئیم راضی هم نبودند ولی ناراضی هم نبودند .

* یعنی در کل ارزیابی شما از عملکرد شهرداری و شورا در دوره فعلی مثبت است ؟

 در این مدت از جانب شهرداری یا شورای شهر اشتباه فاحشی رخ نداده است که مردم را نگران کند که اگر این را مقایسه کنید با عملکرد دولت فکر می کنم که روشن است که در سال گذشته به هر حال عملکرد دولت در موارد متعددی مردم را عصبانی کرده مثلا تغییر ساعت کار بانک ها و بعد برگرداندن آن به وضع قبلی ، مسئله حذف سرویس کار کارمندان دولت و حذف غذا و باز بازگرداندن آن ، مسئله گاز رسانی در ایام زمستان و مشکلات ناشی از آن و عدم پاسخگویی دولت و مسئله گرانی ها .

مجموعه ای از اتفاق ها افتاده که مردم را نسبت به عملکرد دولت در یک جاهایی ناراحت کرده است. مردم عصبانی شده اند که دولت این همه تغییر رفتار دارد .فکر می کنم در مورد شهرداری و شورای شهر چنین مسئله ای مصداق ندارد بنابراین همین که ما مردم را عصبانی تر نکردیم و مردم را از خود نرنجاندیم
 یک موفقیت نسبی بوده است.
 
 
 * در صورت امکان نظرتان را واضح تر بگویید :

اگر به زبان شوخی بخواهیم بگوئیم الان زبان حال مردم نسبت به مدیران کشوری اینگونه است که مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان ..همین که ما به مردم تهران شری نرساندیم چه در ارتباط با عملکرد شهرداری چه در ارتباط با عملکرد شورا فکر می کنم در حد خودمان وظیفه خود را انجام دادیم البته این مردم لایق خدمات خیلی بیشتری هستند ولی به خاطر برخی از ناهماهنگی ها و ضعف هایی که در سیستم های فعلی مدیریتی وجود دارد با کمال شرمندگی باید گفت آنچه که لایق مردم بوده چه در دولت و شورا وچه در شهرداری انجام نشده است .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم شهریور 1387ساعت 20:29  توسط محمدرضا نوریان  | 

انتخابات رياست جمهوري ؛

 اگر قاليباف نيايد ...

                               

 

محمود احمدي نژاد و باقر قاليباف تا همين روزهاي اخير به عنوان دو چهره نامزد حتمي انتخابات رياست جمهوري دوره آتي مطرح هستند ،

احمدي نژاد كه رئيس جمهور فعلي است و بر اساس يك قانون نا نوشته ، طبيعت موضوع و حتي برخي غرايز حتما كانديدا مي شود و نامزد شدن شهردار تهران نيز با توجه به تجربه موفق شهرداري كه رئيس جمهور شد و هر آنچه در اين سه سال گذشته بسيار محتمل است .

هرچه به زمان انتخابات نزديك تر مي شويم تحركات  و آرايش سياسي اين دو رقيب اصولگرا شكل جديدي به خود مي گيريد ، چنانچه تغيير تني چند از شهرداران مناطق و برخي مسئولين شهرداري به خصوص در حوزه رسانه ها را مي توان در اين راستا دانست.

هرچند در اين بين ، توفيق يا شكست قاليباف در اين كارزار مسئله اي است كه ذهن خيلي هارا به خود مشغول داشته است چنانچه ؛ شهردار تهران تنها گزينه اصولگرايي است كه ممكن است اصلاح طلبان در صورت نداشتن نامزدي مشخص ، از او حمايت كنند .

 

قاليباف نزديك ترين گزينه به تفكرات لاريجاني و محسن رضايي است و با توجه به توفيقات دولت نهم در مهار تورم ، تأمين بنزين ، برق و گاز و ... تغييرات پي درپي كابينه و شاهكارهاي ديگر ، بسياري از بزرگان اصولگرا با گرايشات مختلف هنوز قاليباف را به عنوان چهره اي كارامد ، معتدل، منطقي كه پتانسيل انتخاب شدن توسط مردم را داراست قبول دارند.

با اين همه نيامدن قاليباف به جمع نامزدهاي رياست جمهوري نيز مي تواند پيامد ها ، نتايج و آثار خاص خود را همراه داشته باشد...

1 - آسفالت خيابونها ، ساختن تونلها ، پلها و اتوبانها و افتتاح انواع و اقسام پروژه ها رو ديگه كسي به حساب كار تبليغاتي قاليباف نمي گذاره و شهردار هم مي تونه با خيال راحت به مردم خدمت بكنه.

2 - تكليف يه عده از چسبيده ها به قاليباف كه به خاطر  ميزو و مقام و خيلي چيزهاي ديگه در حال خدمت به مردم هستند روشن ميشه .

3 - خيال احمدي نژاد هم همچين يه خورده راحت مي شه.

4 - اصولگرا هم كمتر خودزني مي كنن.

5- شهر تهران يه آرامشي رو به خودش مي بينه تا ديگه سر منوريل ، مترو و اتوبوس و ... دعوا و گروكشي نشه .

6 -  اعضاي شورا هم زحمت انتخاب يه شهردار ديگر رو نمي كشند.

7- و نظر شما چيه؟

و در آخر اينكه ممكنه شما قبول نكنيد قاليباف كانديد نمي شه ولي اگه از يك منبع موثق شنيده باشيد كه از شهردار تهران خواستند و يا يه جور هايي دستور دادند تا كانديد رياست جمهوري نشود ، اون موقع چي فكر مي كنيد؟

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 11:30  توسط محمدرضا نوریان  |